Geplaatst op: 16-12-2015
Afbeelding: antibiotica gebruik

Gebruik antibiotica gezelschapsdieren

Op basis van een advies van de Gezondheidsraad heeft de overheid  de wetten waarin het voorschrijven van antibiotica wordt geregeld behoorlijk aangescherpt.

Het nu verboden om bepaalde antibiotica voor te schrijven. Overtreding wordt beboet.

De reden van het verbod is een toenemende resistentie van de bacteriën  tegen bepaalde antibiotica. Dat heeft niet alleen  gevolgen voor het dier, maar ook en vooral voor de volksgezondheid. Hoe inniger het contact tussen mens en dier, hoe groter de kans dat de bacteriën overspringen op de mens. Honden en katten komen in veel gezinnen op het bed of likken de eigenaar en kinderen.

Bacteriën die resistent zijn tegen meerdere antibiotica noemen we multiresistent. Er wordt ook wel gesproken over BRMO = Bijzonder Resistente Micro-Organismen.

De doelstelling moet zijn: minder antibiotica, en als het toch nodig is dan kiezen voor minder-schadelijke antibiotica.
Minder antibiotica omdat:  hoe minder antibiotica er gebruikt worden, hoe minder resistentie er optreedt. Bij een aantal aandoeningen is bewezen dat antibiotica geen invloed hebben op het beloop van de ziekte, het is dus overbodig en ongewenst om dan antibiotica voor te schrijven.
Minder-schadelijke antibiotica omdat:  als een antibioticum noodzakelijk is dan kiezen we de minst schadelijke.

Er wordt onderscheid gemaakt tussen 1e keus, 2e keus en 3e keus antibiotica. De 2e keus mag alleen gebruikt worden als de 1e keus onbruikbaar is. De 3e keus is verboden, tenzij alle andere antibiotica niet gebruikt kunnen worden, er levensbedreigende situaties bestaan en er door middel van een kweek en gevoeligheidsbepaling is aangetoond dat alleen de 3e keus nog werkt.

Erg belangrijk om overdracht van bacteriën van dier op mens te voorkomen is hygiëne. Een hond of kat op bed is ongewenst en voorkom dat hond of kat u of uw kinderen in het gezicht likt. Was uw handen met zeep na intensief contact met uw hond.

Wat zijn de consequenties voor de praktijk ?
Er wordt een restrictief beleid gevoerd bij het toepassen van antibiotica.
Dat betekent: beleid dat aan zeer strikte voorwaarden is gebonden.

De noodzaak van het gebruik van een antibioticum moet zijn vastgesteld door een dierenarts na onderzoek van de patiënt en het stellen van de diagnose. 

Vaak zullen daarvoor aanvullende onderzoeken noodzakelijk zijn, zoals cytologisch onderzoek en bacteriologisch onderzoek. 
Bij cytologisch onderzoek wordt er onder de microscoop gekeken  of er bacteriën aanwezig zijn en welke vorm ze hebben. Bij bacteriologisch onderzoek worden de bacteriën gekweekt op voedingsbodems, gevolgd door een gevoeligheidsbepaling om te kijken voor welke antibiotica  de bacteriën gevoelig zijn.

Voor meer informatie over antibiotica gebruik klik op de link.